Yazar: yonetici

Cem Savran’ın İmgelem’deki yazısı.. Son yıllarda iyice kabak tadı veren bir ‘şiir zanaatı’nın edebiyat ortamlarına egemen olduğunu söyleyebiliriz. Şair adları farklı, fakat yazılan şiir aynı; imzayı kapattığınızda, altına yirmi şairin adını rahatlıkla atabileceğiniz şiirler… Böyle olunca, özgün şairlerin şiirlerini ve kitaplarını öpüp başımızın üstüne koymamız gerekiyor. Şahbender Korkmaz’ın Kasaba Lirikleri de bunlardan biri. ŞAHBENDER KORKMAZ’IN KASABA LİRİKLERİ […]

Sincan İstasyonu son sayısındaki kısa söyleşi Edebiyat dergilerinin genç şairler için ne kadar önemli olduğunu anlatmaya gerek yok. Hele de 20-30 yıl önceki sınırlı sanatsal etkinlik ve ortamlarıyla taşrada bu önem kat kat fazlaydı. Entelektüel brikime katkı sunacak koşullar, büyük şehirlerle kıyaslandığında son derece yetersizdi. Şiirin mürekkep kalemle yazılıp, dergilere mektup zarfı içinde gönderildiği yıllardı […]

Tükenmiş anlam dünyasının ortasında sığınağımız olan şiire geldiğimizde durur, derin bir nefes alırız. “Medeniyet Yorgunluğu ya da Kasaba Lirikleri Üzerine Sesli Bir Okuma” Metin TURAN İlk halinden, kitap bütünlüğünde yayınlandığı güne kadar Şahbender Korkmaz’ın Kasaba Lirikleri (2025)’ni bu soluklanma anına ayırıp, yeniden yeniden okudum. Kasaba ile medeniyet arasında hep bir bağıntı kurmuş, Kemal Karpat’ın: ”Kasaba, aydınların düşünceleriyle […]

“Kitap lirik bir söyleyişe sahiptir ama bu liriklik aşırı romantik değil, durgun ama yoğun bir duygusallıkla yüklüdür. Lirik anlatıma rağmen şiirlerde gizli bir dramatik gerilim de mevcuttur. Bu, kasabanın dışarıdan sakin ama içten içe kaynayan yapısını da estetik bir düzlemde yansıtır. Kasaba Lirikleri, lirizmiyle okuru içine çekerken, bir yandan da şiirin estetik alanında “acı”yı sessizce ama güçlü bir şekilde işler.”

Kasaba Lirikleri’ndeki söylem, lirik şiirin geleneksel sınırlarını zorlayan bir ustalıkla parlıyor. Şiirleri, kısa ve keskin dizelerle örülü; her sözcük, bir çakmak taşı gibi keskin, bir kiraz çiçeği gibi zayıf.

“Kasaba Lirikleri” köye, kasabaya ve kente vefalı birinin ezeli ve ebedi olan zamana ve mekâna karşı duruşunu, çocukluğundan, ilkgençliğinden günümüze hayatı anlamlı kılan anlara bir selam biçiminde okunabilir.